Sabina Groeneweg

Na mijn studie Culturele Antropologie heb ik een aantal jaar gewerkt met AMA’s, alleenstaande minderjarige asielzoekers. Het was bijzonder werk waarin ik ontzettend veel leerde van al die tieners die zonder ouders in een vreemd land terecht waren gekomen. Het asielbeleid veranderde destijds enorm en mijn baan verdween.

Het lag het niet voor de hand om een creatief beroep uit te gaan oefenen maar ik was in de ban geraakt van het maken van  mozaïeken, ik vond het magisch om van gebroken stukjes een nieuw geheel te maken. Ik wilde geen vaste baan meer, ik wilde vrijheid, ik wilde maken.

In 2004 ben ik heel impulsief begonnen als zelfstandige met atelier Kunst-ig. Ik was autodidact, gaf workshops en werkte in opdracht aan verschillende mozaïekprojecten in Rotterdam.

Het idee om grafstenen te gaan mozaïeken ontstond niet per toeval. Mijn eerste atelier in Rotterdam Crooswijk was gelegen tussen twee oude begraafplaatsen. Ik liep wel eens over de begraafplaatsen en als ik dan al diezelfde zware en sombere stenen zag staan dacht ik, waarom toch?

Met mijn levendige fantasie beeldde ik me een begraafplaats in waar allemaal kleurrijke graven stonden die ieder een eigen persoonlijk ver

haal vertelden. Hoe mooi zou dat zijn, gedenktekens die de personen die er begraven liggen echt weerspiegelen, in al hun pracht! Het beeld liet me niet meer los, dit wilde ik gaan doen.

Nu, dertien jaar later ben ik blij en dankbaar dat ik deze weg van Gedenkmozaïek ben ingeslagen. Ik heb de afgelopen jaren vele persoonlijke gedenkstenen mogen maken en nog meer bijzondere mensen leren kennen. Ik hoop dat ik door wie ik ben en mijn artistieke bijdrage ik mensen een klein stapje verder kan helpen in hun rouwproces.

veertje